Luc Collin :

Pseudoniemen Batem

Batem, alias Luc Collin, is op 6 april 1960 in Kamina (Congo) geboren. Tijdens zijn middelbare schooltijd schrijft hij zich in op het stripatelier van de Academie voor schone kunsten in Charleroi. Dit atelier wordt geleid door Vittorio Leonardo , de inkleurder van de albums uit de grote tijd van het mooie blad Spirou. In 1978 schreef hij zich, nadat hij had besloten tekenaar te worden, in voor het Institut Saint-Luc in Luik. Het lot wilde dat hij de stripcursussen, die gegeven werden door Jean-Yves Stanicel, volgde.

Vier jaar later heeft hij een diploma op zak, maar is hij vooral begiftigd met een vaardige hand. Hij legt zijn platen voor aan de uitgevers. Uitgeverij Dupuis beschouwt hem dan als een ersatz van de oude meesters (Franquin, Uderzo...). Toch krijgt hij de onvoorwaardelijke steun van Raoul Cauvin, die hem een project voor een serie toevertrouwt. Een zusterbedrijf van uitgeverij Dupuis heeft voor hem een betere lotsbestemming in petto. De S.E.P.P. (Société d'Edition de Presse et de Publicité) is gespecialiseerd in de audiovisuele bewerking en afgeleide exploitaties (reclame, merchandising) van personages van het tijdschrift Spirou. Dan wordt Batem opgemerkt door Franquin.

Franquin vermoedt al dat de Marsupilami een groot potentieel heeft, maar hij wacht op een duwtje van het lot. Marsu Productions besluit om van de Palombiaanse Diva een wereldster te maken door hem een leven op papier en kwaliteitsmerchandising te bezorgen. Franquin kan in zijn eentje geen album van 44 stripbladen tot stand brengen. Hij herinnert zich de jongeman die in het ondankbare kader van de afgeleide producten toch zo goed de filosofie van de Marsupilami leek te begrijpen. De uitgever neemt contact op met Luc Collin. Batem, die het eerst niet kan geloven, komt tot de ontdekking dat het geluk aan zijn deur klopt, als Franquin hem uit het zuiden van Frankrijk opbelt om zijn beslissing te bevestigen. Ik was blij, maar daarna werd ik bang... maar als men mij had voorgesteld om André Franquin te helpen met uitgummen, zou ik ja hebben gezegd..., herinnert Batem zich.

In 1987 kwam La queue du Marsupilami in 4 maanden tot stand. Franquin speelt weer eens één van zijn favoriete rollen: een jonge tekenaar helpen zich te ontwikkelen. Zonder zijn neus ervoor op te trekken, geeft hij zijn kennis door aan Batem. Tijdens deze grafische marathon ontstaat een hechte vriendschap tussen de meester en de leerling. Batem wordt heden erkend als één van de grootste tekenaars van zijn generatie van humoristische strips.